Διανύουμε τον τελευταίο χρόνο της παρούσας διακυβέρνησης, ενώ σε λιγότερο από 12 μήνες έχουμε προεδρικές εκλογές. Θα το καταλάβατε ήδη αφού ο Πρόεδρος σήκωσε τα μανίκια πάνω και τικάρει εξαγγελίες, από τις προεκλογικές και από αυτές στις οποίες προέβη μετά το κούρεμα. Προχθές εγκρίθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο και ένα σημαντικό νομοσχέδιο για να μπορούν οι πολίτες να απαιτούν από την εκάστοτε κυβέρνηση να λαμβάνει δράση αν συγκεντρώνουν 8 χιλ. υπογραφές. Έχω μάλιστα την πρώτη ιδέα για πρωτοβουλία που είμαι σίγουρος ότι θα συγκέντρωνε πολλαπλάσιες υπογραφές από αυτές που απαιτούνται, δυστυχώς όμως δεν είναι από αυτές που εγκρίνονται. Θα μπορούσαμε λοιπόν να εισηγηθούμε να διανύουμε κάθε χρόνο το τελευταίο έτος μιας διακυβέρνησης. Αυτό ντε στο οποίο αίφνης βρίσκονται και χρήματα και τρόποι για να αλλάξουν όσα δεν άλλαζαν τα προηγούμενα τέσσερα. Σίγουρα η πατέντα δεν είναι κυπριακή, μα προκαλεί. Προκαλεί, αλλά την ίδια ώρα… ας είναι. Γίνονται πράγματα γιατί τα αφτιά και τα μάτια ανοίγουν. Δείτε την απόφαση για το Ψυχιατρείο Αθαλάσσας. Δείτε την πρόοδο στο θέμα του ΓεΣΥ και τη στήριξη αιτημάτων των εργαζομένων στα νοσηλευτήρια που μέχρι τώρα απορρίπτονταν. Και είναι ακόμη νωρίς. Έχουμε μήνες μπροστά μας. Και για την κυβέρνηση να προωθεί και για τη Βουλή και τα κόμματα να ψηφίζουν. Τούτη είναι η χρονιά μας, συμπολίτες μας. Να απαιτήσουμε και να διεκδικήσουμε. Φτάνει πια η εκμετάλλευση. Θέλουν την ψήφο μας; Ας την κερδίσουν με έργα και όχι με «θα». Και όλοι μπορούν, και σε κυβέρνηση και σε αντιπολίτευση, να το πράξουν. Φτάνει επίσης να σερνόμαστε πίσω από πολιτικούς για ένα ραντεβού στον γιατρό, για να προωθηθεί μια αίτησή μας, για να αλλάξει κάτι. Η ψήφος μας ας είναι η ασπίδα και το δόρυ μας. Για τον άνθρωπο και το περιβάλλον, συλλογικά και όχι μεμονωμένα.
