Μια αρχαία σφήκα μπορεί να έτρεχε ανάμεσα στους δεινόσαυρους, με σώμα σαν «μυγοπαγίδα της Αφροδίτης» για να αρπάζει και να αρπάζει τη λεία της, σύμφωνα με τους επιστήμονες.
Η κοιλιά της παρασιτικής σφήκας διαθέτει ένα σύνολο από φτερωτά «κουπιά» επενδεδυμένα με λεπτές τρίχες, που μοιάζουν με «μια μικρή παγίδα προσαρτημένη στην άκρη της», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Lars Vilhelmsen από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Δανίας. Η κοιλιά αυτής της αρχαίας σφήκας δεν μοιάζει με εκείνη κανενός γνωστού εντόμου.
Οι επιστήμονες ανακάλυψαν πάνω από 12 θηλυκές σφήκες που διατηρήθηκαν σε κεχριμπάρι ηλικίας 99 εκατομμυρίων ετών από την περιοχή Kachin στη βόρεια Μιανμάρ. Τα πτερύγια και οι τρίχες που μοιάζουν με δόντια της σφήκας μοιάζουν με τη δομή του σαρκοφάγου φυτού Venus flytrap, το οποίο κλείνει για να χωνέψει ανυποψίαστα έντομα. Αλλά ο σχεδιασμός έκανε τους επιστήμονες να πιστεύουν ότι η παγίδα της σχεδιάστηκε για να μαλακώνει και όχι να συνθλίβει.
Η μορφολογία των σφηκών δείχνει ότι ήταν παρασιτοειδή, ή έντομα των οποίων οι προνύμφες ζουν ως παράσιτα μέσα στους ξενιστές τους πριν τελικά τους σκοτώσουν, δήλωσαν οι ερευνητές. Οι σφήκες πιθανότατα επέτρεπαν στον ξενιστή τους να συνεχίσει να αναπτύσσεται ενώ τρέφονταν από αυτόν.
Η «περίτεχνη» συσκευή σύλληψης πιθανότατα επέτρεπε στο είδος να αρπάζει εξαιρετικά κινητά θηράματα, όπως φτερωτά ή πηδούντα έντομα, δήλωσαν οι ερευνητές.
