Ξαφνικά όλοι έχουν άποψη και λόγο. Εκφράζουν αντίθεση στο άλφα και βήτα που υφίστανται για χρόνια, αλλά ποτέ προηγουμένως δεν τους απασχόλησαν. Καταθέτουν τον προβληματισμό τους. Δεν διστάζουν να εκφράσουν τις μύχιες σκέψεις τους, να πάρουν θέση επί παντός επιστητού. Δεν φοβούνται να εκτεθούν δημόσια με όσα σκέπτονται, εκεί που πριν λίγους μήνες αν ρωτούσες τους ίδιους ανθρώπους για ένα συγκεκριμμένο θέμα, θα σου απαντούσαν <<ναι μεν αλλά>> και <<να μην αναφερθεί το όνομα μου…>>.
Ξαφνικά όλοι εισηγούνται…αρθρογραφούν στις εφημερίδες με θάρρος και παρησσία και παρουσιάζονται στα κανάλια ως οι μέλλοντες Μεσσίες για πράγματα που μέχρι χτες προσπερνούσαν. Έχουν γίνει ένα με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ένα περιβόλι απόψεων που ποτέ ξανά στη ζωή τους δεν είχαν αρθρώσει δημόσιο λόγο για οτιδήποτε. Σε σημείο που οι αναγνώστες, οι ακροατές και οι τηλεθεατές να αναρωτιούνται <<μα πού ήταν όλοι αυτοί μέχρι σήμερα;>>
Πώς μπορούν να συμβαίνουν όλα όσα συμβαίνουν στην κυπριακή κοινωνία, πώς είναι δυνατόν να έχουν βαλτώσει όλα και τίποτα να μην πηγαίνει μπροστά, όταν υπάρχουν τόσοι άνθρωποι με τόσο έντονες θάσεις και απόψεις; Δυστυχώς, όμως, για τους περιστασιακούς η εικόνα τους δεν διαμορφώνεται με δυο-τρία κείμενα στις εφημερίδες ή με δυο-τρεις εμφανίσεις στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Και το μεγάλο ερώτημα είναι αν θα εξακολουθήσουν να έχουν άποψη και να την εκφράζουν δημόσια, όταν εκτός από τους 56 οι υπόλοιποι θα πάνε στα σπίτια τους να συνεχίσουν τη ζωή τους εκτός Βουλής…!
GREEN PRESS SYPRUS.NEWS
