Όταν ένας πρωθυπουργός μιλά για χιλιάδες νεκρούς στη Γάζα και επιλέγει να μην πει τη λέξη «γενοκτονία» επειδή, όπως δήλωσε, είναι «πολύ βαρύς όρος», τότε το πρόβλημα δεν είναι η βαρύτητα της λέξης. Είναι η ελαφρότητα της πολιτικής στάσης.
Τι είναι πιο βαρύ, κύριε Μητσοτάκη;
- Οι δεκάδες χιλιάδες δολοφονημένοι, στην πλειονότητά τους άμαχοι και παιδιά;
- Οι εκατοντάδες χιλιάδες τραυματίες και αγνοούμενοι;
- Οι κατεστραμμένες πόλεις, τα ερείπια νοσοκομείων, οι νεκροί από την πείνα και τις βόμβες στις ουρές για ψωμί;
- Οι επίσημες δηλώσεις Ισραηλινών υπουργών που μιλούν ανοιχτά για «εκδίκηση» και «εκκαθάριση»;
Η λέξη «γενοκτονία» δεν είναι υπερβολή. Είναι νομικός όρος που φτιάχτηκε ακριβώς για να περιγράφει το συστηματικό ξερίζωμα ενός λαού. Το να αρνείσαι να τη χρησιμοποιήσεις μπροστά σε αυτό το μέγεθος καταστροφής δεν είναι ουδετερότητα· είναι συνενοχή.
Και ναι — δεν είναι μόνο οι ακτιβιστές που το λένε. Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (ICJ), στις 26 Ιανουαρίου 2024, αναγνώρισε ότι στη Γάζα υπάρχει «πραγματικός και άμεσος κίνδυνος» τέλεσης πράξεων που εμπίπτουν στη Σύμβαση για τη Γενοκτονία του 1948, διατάσσοντας το Ισραήλ να λάβει όλα τα μέτρα για να τις αποτρέψει. Δεν μιλάμε για συνθήματα, μιλάμε για τη γλώσσα του διεθνούς δικαίου.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, ήρθε και η Ανεξάρτητη Επιτροπή Διερεύνησης του ΟΗΕ (UN Commission of Inquiry), τον Σεπτέμβριο του 2025, να το διατυπώσει χωρίς περιστροφές: το Ισραήλ έχει διαπράξει γενοκτονία στη Γάζα. Τέσσερις από τις πέντε πράξεις της Σύμβασης του ’48 διαπιστώθηκαν, μαζί και η πρόθεση εξόντωσης. Όταν λοιπόν ένας πρωθυπουργός διστάζει να πει τη λέξη επειδή του φαίνεται «πολύ βαρύς» όρος, το κάνει όχι από ευαισθησία, αλλά από πολιτική δειλία. Γιατί η αλήθεια είναι βαριά μόνο για εκείνους που δεν αντέχουν να την κοιτάξουν κατάματα.
Η Ελλάδα, με τη μνήμη των δικών της σφαγών, Κατοχής και προσφυγιάς, δεν μπορεί να έχει ηγέτες που μετρούν τις λέξεις σαν διπλωματικά μάρκες. Γιατί όσο αυτοί υπολογίζουν φράσεις, άλλοι μετρούν πτώματα.
Η ιστορία δεν θα θυμάται τις δικαιολογίες. Θα θυμάται ποιοι μίλησαν και ποιοι σιώπησαν. Και σε αυτή τη σιωπή, το όνομα του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει ήδη χαραχτεί.
