Συμπληρώνονται 40 χρόνια από την τουρκική εισβολή. 40 χρόνια που βρίσκουν μεγάλο μέρος της Κύπρου κάτω από τουρκική κατοχή. 40 χρόνια που η πρωτεύουσα του νησιού κατέχει τον τίτλο της “μοναδικής διχοτομημένης ευρωπαϊκής πρωτεύουσας”. Εδώ και 40 χρόνια ο χρόνος “πάγωσε”…
Τέσσερις δεκαετίες παρανομίας και αδικίας. 40 χρόνια οδύνης για τους συγγενείς των αγνοουμένων και τις συνέπειες της ολέθριας κληρονομιάς της τουρκικής εισβολής: την εθνική εκκαθάριση, την πολιτιστική γενοκτονία και τη θρησκευτική ιεροσυλία.
Η τραγωδία του νησιού μας γίνεται ακόμα πιο βαθιά επειδή διαδοχικές τουρκικές κυβερνήσεις αψηφούν με πλήρη ασυλία τη βούληση των Ηνωμένων Εθνών επί 40 χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι η φετινή είναι επίσης μια επέτειος αποτυχίας – αποτυχίας της διεθνούς κοινότητας να φέρει την Τουρκία προ των ευθυνών της.
40 χρόνια, όμως, αποτυχίας και δικής μας, να υπερβούμε τα πάθη μας, τους εαυτούς μας, τους ορατούς και αόρατους εχθρούς μας, προκειμένου να ελευθερωθούμε – αν πράγματι μας πελεκάει μέσα μας η έννοια της ελευθερίας…
Στην Κύπρο της για 40 χρόνια συνεχιζόμενης κατοχής, στην Κύπρο του συρματοπλέγματος, της ντροπής και της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το μόνο ζητούμενο είναι η αντίσταση και η άρνηση αποδοχής των τετελεσμένων. Αυτός ο λαός, αιώνες δοκιμασμένος, πρέπει και οφείλει να συνεχίσει τον αγώνα όσος χρόνος κι αν χρειαστεί, όσες θυσίες και αν απαιτηθούν ως τη νίκη, ως τη δικαίωση.
Η ιστορία και η αυθεντική καταγραφή της είναι μια αέναη προσπάθεια, ένας ασταμάτητος αγώνας ενάντια στη λησμοσύνη, τη διαστρέβλωση και την απόπειρα πλαστογράφησης της αλήθειας και των αυθεντικών γεγονότων. Ένας λαός δεν μπορεί να ελπίζει αν δεν έχει συλλογική συνείδηση και μνήμη της ιστορίας, του παρελθόντος και του πολιτισμού του. Ως διδαχή και οδηγός για το σήμερα και το αύριο. Αυτή είναι μια προϋπόθεση «εκ των ων ουκ άνευ», για να υπάρξουμε ως εθνική και πολιτιστική ενότητα και οντότητα.
[βολές] O Αετομάτης
