Όταν ο αρχιτέκτονας Ricardo Bofill ανακάλυψε τυχαία ένα εγκαταλειμμένο εργοστάσιο τσιμέντου το 1973, αμέσως αναγνώρισε σ’ αυτό απεριόριστες δυνατότητες.
Έτσι γεννήθηκε το πιο φιλόδοξο πρότζεκτ του, με τίτλο La Fabrica και, σχεδόν 45 χρόνια αργότερα, το πελώριο εργοστάσιο είχε μεταμορφωθεί σε ένα μοναδικό, ονειρεμένο σπίτι.
Το εργοστάσιο, το οποίο βρίσκεται λίγο πιο έξω από τη Βαρκελώνη, ξεκίνησε να λειτουργεί την εποχή του Β’ Παγκόσμιου και έκλεισε μερικές δεκαετίες αργότερα λόγω της εκτεταμένης ρύπανσης που προκαλούσε στην ατμόσφαιρα.
Ο Bofill και η ομάδα του αγόρασαν το πελώριο κτίριο και ξεκίνησαν να πραγματοποιούν τις αλλαγές, οι οποίες έμελλε να διαρκέσουν πολλές δεκαετίες. Μέχρι σήμερα, η φιλόδοξη μεταμόρφωση του κτηρίου δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί, με τον ίδιο τον αρχιτέκτονα να χαρακτηρίζει το πρότζεκτ του “work in progress” παρομοιάζοντας το με τον ίδιο του το όραμα για το μέλλον που αλλάζει συνεχώς μορφή.
Πάντως η σημερινή εικόνα του εντυπωσιακού σπιτιού, όπου διαμένει ο αρχιτέκτονας, αποδεικνύει περίτρανα πώς η δημιουργική σκέψη μπορεί να μετατρέψει κάτι τόσο άσχημο, όσο μια καμινάδα ενός παλιού εργοστασίου, σε έναν καταρράκτη πρασίνου που κάνει το κτίριου να πάλλεται από ζωή.
