Το γκι έχει την τιμητική του τα Χριστούγεννα και πρωταγωνιστεί σε σχεδόν κάθε γωνιά των στολισμένων σπιτιών και καταστημάτων.
Μέσα στα χρόνια, η καθιέρωση του φυτού συνδέθηκε με έναν μύθο, το «Kiss Under the Mistletoe», δηλαδή «Το φιλί κάτω από το γκι». Γιατί όμως τα ζευγάρια που βρίσκονται κάτω από στολισμό γκι, είθισται να ανταλλάσσουν ένα φιλί;
Στη Νορβηγία, το γκι αποτελούσε σύμβολο αγάπης και ειρήνης. Όταν η θεά Φριγκ, θεά του γάμου, της μητρότητας, της γονιμότητας, της αγάπης, της διαχείρισης του νοικοκυριού και των οικιακών τεχνών, έχασε τον γιο της, τον θεό Μπαλντρ, από ένα βέλος που ήταν φτιαγμένο από γκι, πήρε μια απόφαση. Ορκίστηκε ότι το γκι δεν θα χρησιμοποιούνταν ποτέ ξανά ως όπλο. Αντίθετα, υποσχέθηκε ότι θα φέρνει μόνο αγάπη: όσοι περνούσαν κάτω από το γκι θα έπρεπε να φιλιούνται ως ένδειξη ειρήνης και αγάπης.
Η πιο σύγχρονη εκδοχή για την προέλευση του μύθου με το φιλί κάτω από το γκι, εντοπίζεται στην παράδοση, όπως τη γνωρίζουμε σήμερα. Στη Λογοτεχνία το 18ου και 19ου αιώνα, οι συγγραφείς επεκτάθηκαν στην παράδοση του φιλιού κάτω από το γκι, με έντονο κοινωνικό σχολιασμό και χιούμορ.
Στο μυθιστόρημά του The Pickwick Papers (1837), ο Dickens περιγράφει σκηνές από εορτασμούς, όπου νέες γυναίκες φαινομενικά αντιστέκονται στα φιλιά κάτω από το γκι. Οι περιγραφές του, ωστόσο, γίνονται με χιούμορ και υπονοούν ότι η αντίσταση είναι περισσότερο μια θεατρική πράξη παρά σοβαρή απόρριψη. Οι γυναίκες «φωνάζουν, τρέχουν σε γωνίες, απειλούν, διαμαρτύρονται» αλλά τελικά παραδίδονται και αποδέχονται το φιλί.
Μια εικονογραφία, «Naval Manoeuvres» του William Small, από το 1794, παρουσιάζει μια σκηνή σε κουζίνα, όπου υπηρέτες ετοιμάζονται για ένα φιλί κάτω από το γκι. Η λεζάντα σχολιάζει τον «Saucy Joe», ο οποίος φέρεται να φίλησε την «Bridget the Cook».
