Οι βάλτοι δεν είναι μόνο οι αφιλόξενες και συχνά αποκρουστικές στην όψη κηλίδες του χάρτη, όπως αντιμετωπίζονται για χρόνια.
Αυτά τα υγρά οικοσυστήματα που μέχρι και μεταφορικά συνδέονται με αρνητικές έννοιες, όπως η διαφθορά, μπορούν να σώσουν τον πλανήτη.
Δημοσίευμα της Washignton Post αφιέρωσε ολόκληρο δημοσίευμα στην επανεκτίμηση των βάλτων. Μόλις πρόσφατα, ο άνθρωπος άρχισε να εκτιμά την αξία τους, αφού κάτω από το μουσκεμένο έδαφος κρύβεται τεράστια ποσότητα άνθρακα.
Εντούτοις, οι μελετητές προειδοποιούν ότι πολλοί από αυτούς τους βάλτους κινδυνεύουν τώρα να εκλύσουν αέρια που συμβάλλουν στην υπερθέρμανση του πλανήτη.
Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε αυτή την εβδομάδα στο περιοδικό Conservation Letters, λιγότερο από το 20% των ελών προστατεύονται παγκοσμίως, ποσοστό σημαντικά χαμηλότερο από άλλους κρίσιμους οικοσυστημικούς τύπους. Η ανάγκη για λήψη μέτρων προστασίας αυτών των περιοχών, είναι σημαντική,καθώς οι βάλτοι αποθηκεύουν τεράστιες ποσότητες άνθρακα, οι οποίες αν απελευθερωθούν λόγω αποστράγγισης, δεν μπορούν να ανακτηθούν.
Η αποκατάσταση των ελών, ώστε να απορροφούν περισσότερο CO2, μαζί με τη διατήρηση εκείνων που υπάρχουν ακόμα, προσφέρει μια χαμηλής τεχνολογίας, βασισμένη στη φύση λύση για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. «Αλλά αν δεν το πράξουμε, αυτή η λύση για το κλίμα θα μετατραπεί σε ωρολογιακή βόμβα άνθρακα που μπορεί να εκτροχιάσει τις προσπάθειες για την αποτροπή των επικίνδυνων επιπέδων υπερθέρμανσης» τονίζουν οι ερευνητές.
«Αποθηκεύουν τεράστια ποσότητα άνθρακα», δήλωσε ο Kemen Austin, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και επιστημονικός διευθυντής της Wildlife Conservation Society. «Αυτός ο άνθρακας συσσωρεύεται επί εκατοντάδες και χιλιάδες χρόνια.. Όταν απελευθερώνεται, κάτι που συνήθως συμβαίνει όταν οι τυρφώνες αποξηραίνονται», πρόσθεσε.
Η εκπομπή αυτού του τεράστιου αποθέματος άνθρακα δεν μπορεί πραγματικά να αντιστραφεί.
Όταν ένα φυτό «πεθαίνει», τα έντομα, τα βακτήρια και άλλοι αποικοδομητές συνήθως το τρώνε γρήγορα. Αυτό όμως, δεν συμβαίνει όταν η νεκρή βλάστηση βυθίζεται κάτω από το νερό. «Κλειδωμένη» σε έδαφος με πολλή υγρασία για να επιτρέψει την πλήρη αποσύνθεση, η μερικώς αποσυντεθειμένη φυτική ύλη συσσωρεύεται με την πάροδο των αιώνων και σχηματίζει τύρφη.
«Το οξυγόνο θα εξαντληθεί», δήλωσε ο Scott Winton, οικολόγος υγροτόπων στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στη Σάντα Κρουζ. «Αυτοί οι οργανισμοί που θα διασπάσουν την οργανική ύλη, θα την αποσυνθέσουν και θα την ανακυκλώσουν πίσω σε θρεπτικά συστατικά και CO2, δεν μπορούν να λειτουργήσουν αποτελεσματικά. Και έτσι η οργανική ύλη τείνει να συσσωρεύεται”.
Η νέα μελέτη υπογραμμίζει ότι μόνο το 17% των βάλτων παγκοσμίως προστατεύονται από εθνικούς ή διεθνείς κανονισμούς, σε αντίθεση με άλλους τύπους οικοσυστημάτων, όπως τα τροπικά δάση και οι υγρότοποι. Αυτή η παραμέληση των ελών έχει σοβαρές συνέπειες, αφού αυτά τα οικοσυστήματα αποθηκεύουν περισσότερο άνθρακα από όλα τα δάση του κόσμου μαζί.
Με τον κίνδυνο των ελών να αποστραγγιστούν για γεωργική ανάπτυξη ή εκμετάλλευση ορυκτών, οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι η προστασία αυτών των περιοχών είναι κρίσιμη για το μέλλον μας.
