Στο επίκεντρο βρίσκεται μια μονάδα στη Β’ κτηνοτροφική περιοχή Δρομολαξιάς, όπου εντοπίστηκε κρούσμα αφθώδους πυρετού και εκτρέφεται περίπου το 50% της σπάνιας κυπριακής φυλής παχύουρων προβάτων. Η εξέλιξη προκαλεί έντονη ανησυχία, καθώς ενδεχόμενη θανάτωση του κοπαδιού θα μπορούσε να οδηγήσει σε σοβαρό πλήγμα για τη διατήρηση της συγκεκριμένης ντόπιας φυλής.
Σύμφωνα με τον ιδιοκτήτη της μονάδας, Κώστα Μούσκο, ο συνολικός αριθμός των παχύουρων προβάτων στην Κύπρο δεν ξεπερνά τα 1.100 ζώα, ενώ τα 500 βρίσκονται στη φάρμα του. Όπως ανέφερε, έχει απευθυνθεί στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στις Κτηνιατρικές Υπηρεσίες και στο Υπουργείο Γεωργίας, ζητώντας να εξαιρεθεί η μονάδα του από τη διαδικασία θανάτωσης λόγω της σπανιότητας και της ιστορικής σημασίας της φυλής.
Η εκτροφή συμμετέχει σε ευρωπαϊκό πρόγραμμα προστασίας σπάνιων αγροτικών φυλών και παρακολουθείται επιστημονικά σε συνεργασία με το ΤΕΠΑΚ, με στόχο τη γενετική βελτίωση και την ενίσχυση της γαλακτοπαραγωγής. Όπως υποστηρίζει ο κ. Μούσκος, πρόκειται για τη μοναδική μονάδα με γενετικά πιστοποιημένο κυπριακό πρόβατο γαλακτοπαραγωγής.
Παράλληλα, εξέφρασε επιφυλάξεις για τη διαδικασία δειγματοληψίας, σημειώνοντας ότι έγινε 15 ημέρες μετά τον δεύτερο εμβολιασμό και όχι μετά την πάροδο 28 ημερών, όπως –όπως αναφέρει– προβλέπει το σχετικό πρωτόκολλο. Το πρώτο εμβόλιο έγινε στις 3 Μαρτίου, το δεύτερο στις 27 Μαρτίου και στις 16 Απριλίου ενημερώθηκε ότι η μονάδα βρέθηκε θετική.
Ο ίδιος περιγράφει την κατάσταση ως ιδιαίτερα ψυχοφθόρα για την οικογένειά του, η οποία ασχολείται διαχρονικά με την αιγοπροβατοτροφία, τονίζοντας πως το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό αλλά αφορά την ταυτότητα και την ευθύνη απέναντι σε μια φυλή που διατηρείται επί γενιές.
Ανησυχία εξέφρασε και ο πρόεδρος της Ομάδας Αιγοπροβατοτρόφων, Σωτήρης Καδής, επισημαίνοντας ότι ελάχιστες μονάδες διαθέτουν σήμερα παχύουρα πρόβατα και πως πιθανή απώλεια ζώων θα αποτελέσει ανυπολόγιστο πλήγμα για τις ντόπιες φυλές.
Η φυλή των παχύουρων προβάτων είναι αυτόχθονη κυπριακή φυλή, ενταγμένη στη μεγάλη κατηγορία των fat-tailed sheep, που συναντώνται εδώ και χιλιάδες χρόνια στη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική και την Ασία. Το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμά της είναι η μεγάλη λιπώδης ουρά, γνωστή ως «βάκλα», όπου αποθηκεύεται ενέργεια για περιόδους ξηρασίας και έλλειψης τροφής.
Τα ζώα είναι μεσαίου μεγέθους, με λευκό, καφέ ή ασπρόμαυρο τρίχωμα, ενώ ξεχωρίζουν για την ανθεκτικότητά τους στις θερμές και ξηρές συνθήκες της Κύπρου. Σήμερα αποτελούν μόλις το 0,44% του συνολικού πληθυσμού προβάτων στο νησί και προστατεύονται μέσω ευρωπαϊκών και κρατικών προγραμμάτων διατήρησης παραδοσιακών φυλών.
