Η κλιματική αλλαγή ενδέχεται να αποδυναμώσει τη μακροπρόθεσμη οικονομική ανάπτυξη της Ιταλίας και να καταστήσει δυσκολότερη τη διατήρηση του ήδη υψηλού δημόσιου χρέους της.
Παράλληλα, η οικονομική παραγωγή να μπορεί να μειωθεί και κατά 6% έως το 2050, σύμφωνα με σχετική μελέτη που δόθηκε στη δημοσιότητα.
Τι υποστηρίζει το Ευρωμεσογειακό Κέντρο για την κλιματική αλλαγή
Η ανάλυση του Ευρωμεσογειακού Κέντρου για την Κλιματική Αλλαγή (CMCC) υποστηρίζει ότι οι ζημιές που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή δεν περιορίζονται μόνο στο άμεσο πλήγμα στην οικονομική δραστηριότητα, αλλά επηρεάζουν και τα δημόσια οικονομικά, μειώνοντας τη φορολογική βάση, αυξάνοντας τους κινδύνους για τη βιωσιμότητα του χρέους και ενισχύοντας το κόστος δανεισμού μέσω αυτού που οι ερευνητές περιγράφουν ως «κλιματικό spread».
«Διαπιστώνουμε ότι ο κλιματικός κίνδυνος είναι και κυρίαρχος δημοσιονομικός κίνδυνος», δήλωσε ο Μάσιμο Ταβόνι, διευθυντής του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Οικονομίας και Περιβάλλοντος στο CMCC και ένας από τους συγγραφείς της μελέτης.
Σύμφωνα με τη μελέτη, χωρίς πρόσθετα μέτρα, μετριασμού και προσαρμογής, το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν της Ιταλίας το 2050 θα μπορούσε να είναι χαμηλότερο κατά 2,2% έως 6,0% σε σύγκριση με ένα σενάριο χωρίς ζημιές από την κλιματική αλλαγή. Ακόμη και σε ένα ευνοϊκότερο σενάριο ανάπτυξης, το ΑΕΠ θα παρέμενε μειωμένο κατά 1,6% έως 4,2% σε σχέση με το επίπεδο στο οποίο θα μπορούσε να διαμορφωθεί υπό άλλες συνθήκες.
Η έκθεση προειδοποιεί ότι οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής δεν κατανέμονται ομοιόμορφα στην Ευρώπη, με τις χώρες της νότιας και ανατολικής Ευρώπης να είναι περισσότερο εκτεθειμένες σε οικονομικές απώλειες.
Η Ιταλία καταγράφει χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης στην ευρωζώνη τις δύο τελευταίες δεκαετίες
Η Ιταλία καταγράφει σταθερά από τους χαμηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης στην ευρωζώνη κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες και φέρει το υψηλότερο βάρος δημόσιου χρέους στο μπλοκ του ενιαίου νομίσματος, με το χρέος της γενικής κυβέρνησης να ανέρχεται φέτος περίπου στο 138% του ΑΕΠ.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι επιπτώσεις που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή θα μπορούσαν τελικά να διπλασιάσουν τους κινδύνους αναχρηματοδότησης του ιταλικού δημόσιου χρέους, αν και υπογραμμίζουν ότι η έκβαση θα εξαρτηθεί από τις μελλοντικές κλιματικές πολιτικές και τις προσπάθειες προσαρμογής.
«Η καθυστέρηση στη λήψη μέτρων σημαίνει αύξηση του οικονομικού κόστους της υπερθέρμανσης του πλανήτη», δήλωσε ο Ματέο Καλκατέρα, επίσης συγγραφέας της έκθεσης.
«Η άμεση δράση σημαίνει προστασία της αναπτυξιακής πορείας της χώρας και της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας του χρέους της».
