Έντονο προβληματισμό για την ταχύτητα με την οποία εξελίσσεται η Τεχνητή Νοημοσύνη (AI), αλλά και για το γεγονός ότι η ανθρωπότητα δεν έχει προετοιμαστεί επαρκώς για τις συνέπειες, εκφράζει ο Μπιλ Γκέιτς.
Ο συνιδρυτής της Microsoft θεωρεί ότι η «ταραχώδης εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης» έχει ήδη ξεκινήσει και προειδοποιεί ότι οι εξελίξεις μπορούν να δημιουργήσουν σοβαρές προκλήσεις για την εργασία, την ασφάλεια, την υγεία, αλλά και την ίδια την κοινωνία.
Μάλιστα, ο Γκέιτς θεωρεί απαραίτητο να υπάρξει διεθνής συνεννόηση και δεν αποκλείει ακόμη και μια συνάντηση με τον πρόεδρο της Κίνας, Σι Τζινπίνγκ, προκειμένου να συζητηθούν παγκόσμιες δικλίδες ασφαλείας για την ανάπτυξη της AI.
Οι κίνδυνοι που βλέπει ο Μπιλ Γκέιτς
Σε νέα παρέμβασή του, ο Γκέιτς περιγράφει ένα μέλλον στο οποίο η Τεχνητή Νοημοσύνη θα επηρεάσει σχεδόν κάθε πτυχή της ανθρώπινης δραστηριότητας.
Μεταξύ των κινδύνων που επισημαίνει είναι η εξαφάνιση ολόκληρων κατηγοριών επαγγελμάτων, η περαιτέρω εξάπλωση της απάτης και των deepfakes, αλλά και η ευκολότερη πραγματοποίηση κυβερνοεπιθέσεων εναντίον κρίσιμων υποδομών.
Παράλληλα, προειδοποιεί ότι η AI μπορεί να διευκολύνει τη δημιουργία νέων θανατηφόρων ασθενειών, ενώ εκφράζει ανησυχίες ακόμη και για τη δυνατότητα κυβερνήσεων να πραγματοποιούν φονικές επιχειρήσεις χωρίς ουσιαστική ανθρώπινη παρέμβαση στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.
Σημαντικές αλλαγές αναμένεται, κατά τον ίδιο, να υπάρξουν και στον τρόπο με τον οποίο μεγαλώνουν και αναπτύσσονται τα παιδιά. «Βρισκόμαστε στη διαδικασία να ξεπεράσουμε καθένα από αυτά τα ορόσημα», προειδοποιεί χαρακτηριστικά.
Κανείς δεν θέλει να είναι ο πρώτος που θα πατήσει φρένο
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που εντοπίζει ο Γκέιτς είναι ο ανταγωνισμός που έχει δημιουργηθεί μεταξύ των εταιρειών και των κρατών γύρω από την ανάπτυξη της AI.
Όπως εξηγεί, κανένας από τους μεγάλους παίκτες του κλάδου δεν θέλει να επιβραδύνει πρώτος, καθώς υπάρχει ο φόβος ότι οι ανταγωνιστές του θα συνεχίσουν να προχωρούν με ταχύτερους ρυθμούς.
Ο ίδιος περιγράφει ουσιαστικά ένα αδιέξοδο στο οποίο πολλοί θα ήταν διατεθειμένοι να περιορίσουν την ταχύτητα ανάπτυξης, υπό την προϋπόθεση ότι θα έκαναν το ίδιο και οι υπόλοιποι. Για τον λόγο αυτό, θεωρεί ότι οι κυβερνήσεις θα μπορούσαν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο.
Η διεθνής κοινότητα πρέπει να αναλάβει δράση
Ο Γκέιτς υποστηρίζει ότι, εάν υπήρχε ένα αξιόπιστο παγκόσμιο σχέδιο για την επιβράδυνση της ανάπτυξης της Τεχνητής Νοημοσύνης, θα ήταν πιθανό να το στήριζε.
Παράλληλα, όμως, εμφανίζεται απαισιόδοξος για το ενδεχόμενο να επιτευχθεί εύκολα μια τέτοια συμφωνία, καθώς οι οικονομικές και γεωπολιτικές δυνάμεις που συνδέονται με την AI είναι τεράστιες.
Αντί για μια συνολική παύση, λοιπόν, προτείνει τη δημιουργία ενός πλαισίου διεθνών κανόνων και θεσμών που θα μπορούν να αντιμετωπίσουν τις νέες προκλήσεις.
Τρεις προτάσεις για την εποχή της AI
Ο Γκέιτς καταθέτει τρεις βασικές ιδέες για τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί η νέα πραγματικότητα. Νέοι θεσμοί σε εθνικό και διεθνές επίπεδο: Όπως υποστηρίζει, κανένας από τους υπάρχοντες οργανισμούς δεν έχει σχεδιαστεί για μια τεχνολογία που μπορεί ταυτόχρονα να επηρεάζει την απασχόληση, την ασφάλεια, την υγεία, την ενέργεια και τις εκλογικές διαδικασίες. Προτείνει, επομένως, τη δημιουργία νέων εθνικών φορέων που θα μπορούν να συντονίζουν διαφορετικές κρατικές υπηρεσίες, αλλά και ενός διεθνούς οργανισμού με ευρύτερες αρμοδιότητες.
Ένα διεθνές σύστημα εποπτείας: Το μοντέλο που περιγράφει παραπέμπει στους μηχανισμούς διεθνούς ελέγχου για τα πυρηνικά όπλα, στους κανόνες που διέπουν την αεροπλοΐα και στις διεθνείς συμφωνίες για την προστασία του όζοντος. Στόχος θα ήταν να δημιουργηθούν κοινοί κανόνες για μια τεχνολογία που δεν περιορίζεται στα σύνορα μιας χώρας.
Θέσεις εργασίας αποκλειστικά για ανθρώπους: Η τρίτη πρόταση αφορά την ιδέα που ο Γκέιτς αποκαλεί «Human Reserved», δηλαδή δραστηριότητες και επαγγέλματα που θα μπορούσαν να εκτελούνται από μηχανές, αλλά η κοινωνία θα αποφασίζει συνειδητά να παραμείνουν στους ανθρώπους.
«Human Reserved»: Να μείνουν κάποιες δουλειές στους ανθρώπους
Η συγκεκριμένη πρόταση αποτελεί ίσως την πιο ιδιαίτερη πλευρά της παρέμβασης του Γκέιτς. Η λογική είναι ότι δεν θα πρέπει κάθε εργασία που μπορεί τεχνικά να πραγματοποιηθεί από μια μηχανή να αντικαθίσταται αυτομάτως από αυτήν.
Ο ίδιος χρησιμοποιεί ως παράδειγμα την έννοια του φυσικού καταφυγίου: υπάρχουν εκτάσεις στις οποίες θα μπορούσαν να κατασκευαστούν δρόμοι ή κτίρια, όμως η κοινωνία επιλέγει να μην το κάνει, επειδή θεωρεί ότι η απώλεια του φυσικού περιβάλλοντος θα ήταν υπερβολικά μεγάλη.
Αντίστοιχα, κάποιες ανθρώπινες δραστηριότητες θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως «αποκλειστικά για ανθρώπους», ακόμη και όταν η Τεχνητή Νοημοσύνη έχει την τεχνική δυνατότητα να τις αναλάβει.
Το βασικό ερώτημα, σύμφωνα με τον Γκέιτς, δεν είναι πλέον αν η AI θα αλλάξει τον κόσμο. Αυτό θεωρεί ότι έχει ήδη ξεκινήσει να συμβαίνει. Το κρίσιμο ζήτημα είναι αν οι κυβερνήσεις και η διεθνής κοινότητα θα προλάβουν να δημιουργήσουν τους κανόνες που θα επιτρέψουν στην ανθρωπότητα να διαχειριστεί την αλλαγή χωρίς να χάσει τον έλεγχο των συνεπειών της.
GREEN PRESS CYPRUS.NEWS
