Του Kyriakos Andreou (15/3/2020)
Αυτές τις μέρες ζούμε πρωτόγνωρες καταστάσεις. Ο πανικός, κυρίως λόγω της παραπληροφόρησης που διαδέχθηκε μια καθόλου πληροφόρηση για μια επιδημία (που έγινε πανδημία) που ήταν βέβαιο ότι θα μας περιλάβει, αλλά και διάφορες σκοπιμότητες, δεικνύουν πόσο ανώριμοι ως Πολιτεία και Κοινωνία είμαστε για να αντιδράσουμε. Άκουσον, άκουσον τελειώνουν τα χαρτιά τουαλέτας από τα ράφια, τα αντισηπτικά ξαφνικά διπλάζουν τιμές, οι μάσκες (που δεν ξέρουμε και τη χρήση τους) τελείωσαν από παντού. Την ίδια ώρα ο Πρόεδρος έσπευσε με το Υπουργικό του να κλείσουν οδοφράγματα ελλείψει προσωπικού (δημιουργώντας πολιτική όξυνση και διχασμό των πολιτών) αλλά τα αεροδρόμια δεν τα σκέφτηκαν αρχικά ενώ αργότερα όταν τα κρούσματα από το Ηνωμένο Βασίλειο μας έρχονταν πακέτα έβαζαν και έβγαζαν τη χώρα από την κατηγορία 2 στην 3 (όμοια και την Ελλάδα) για να μην πληγεί ο τουρισμός. Τα ξενοδοχεία θα σκεφτούμε τώρα; Που νομίζουν ότι τι; Αν συνεχίσουν να έρχονται τώρα τουρίστες θα έρθουν και σε δύο μήνες; Είναι πολλά πράματα λυπηρά. Είναι και πολλά θετικά βεβαίως που ανάγκασαν πολιτεία, υπηρεσίες, επιχειρήσεις ακόμη και τους πολίτες να βρουν λύσεις. Είναι τέλος αλλά και η πιο σημαντική μια συνειδητοποίηση: ο κορωνοιός δεν κοιτάει σύνορα, φυλές, θρησκείες, αξιώματα, οικονομική κατάσταση. Με την έλευσή του και το φόβο μας για την υγεία μας, κυρίως των γονιών μας η διχόνοια πέρασε σε τρίτη μοίρα. Οι τόνοι έπεσαν, οι άνθρωποι ψάχνουν λύσεις για όλους, το σύνολο. Ως Πράσινη Ασπίδα χρόνια τώρα φωνάζουμε και για το περιβάλλον που έχει άμεση σχέση. Με τις κλιματικές αλλαγές τα δεινά μας θα είναι πολύ μεγαλύτερα. Και το Κυπριακό πρόβλημα θα είναι το ελάχιστο αυτών. Μόνο ενωμένοι για το κοινό καλό, και όχι αλλότριων συμφερόντων, καρεκλών και χρημάτων θα επιβιώσουμε στο πολύ δύσκολο μέλλον. Ο κορωνοϊος δύσκολα μεν θα περάσει. Μετά;
