Αρχές Μαρτίου την επικαιρότητα απασχόλησαν οι καταγγελίες των ιερέων και πιστών της Παναγίας της Χρυσοσπηλιώτισσας για δονήσεις στο εσωτερικό του σπηλαίου και περιορισμένης έκτασης κατολισθήσεις εξωτερικά συνεπεία χωματουργικών εργασιών για ανέγερση πρατηρίου βενζίνης. Τότε οι εργασίες διεκόπησαν από την ιδιοκτήτρια εταιρεία ενώ το Τμήμα Γεωλογικής Επισκόπησης θα προχωρούσε σε αυτοψία. Από παλαιότερη μέτρηση πάντως διαφάνηκε πως υπήρχε κίνδυνος κατάρρευσης. Τα συμπεράσματα της μελέτης τότε οδήγησαν σε εργασίες στήριξης του σπηλαίου για να παραταθεί ο χρόνος ζωής του. Το σπήλαιο βρίσκεται πλησίον του ποταμού Πεδιαίου. Στο πάνω μέρος υπάρχουν σκληρά πετρώματα και στην όχθη είναι πιο μαλακά κάτι το οποίο εξηγεί και τη δημιουργία του φυσικού κουφώματος. Σημειώνεται πως το σπήλαιο είναι κηρυγμένο αρχαίο μνημείο και είναι γι΄ αυτό που έχει ενεργοποιηθεί και το Τμήμα Αρχαιοτήτων. Το ερώτημα είναι τι γίνεται σήμερα. Κόπασαν οι φωνές διαμαρτυρίες σταμάτησαν και οι κατολισθήσεις; Και ήταν τελικά συνεπεία των εργασιών για το πρατήριο ή των παρατεταμένων βροχοπτώσεων; Και τι μέτρα θα ληφθούν; Γιατί πρέπει κάθε φορά να συμβεί κάτι για να σπεύσουν οι αρμόδιοι και μετά πάλι να ξεχαστεί ένα θέμα; Πόσο δύσκολο είναι πραγματικά να γίνουμε προμηθείς και να σταματήσουμε ως επιμηθείς να ρίχνουμε κροκοδείλια δάκρια πάνω από συντρίμμια, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Η Πράσινη Ασπίδα καλεί την Πολιτεία, κάθε αρμόδια Υπηρεσία της να αναλάβει τις ευθύνες της. Έχουμε κράτος ή διεκπεραιωτές φακέλων επιτέλους;
