Του Κυριάκου Ανδρέου
Αυτοί που κατοικούν στις πόλεις αγνοούν ένα τεράστιο πρόβλημα που βασανίζει όσους επιλέγουν ή καλύτερα επιμένουν να κατοικούν σε χωριά, ειδικά αυτά που είναι απομακρυσμένα από αστικά κέντρα. Ότι δηλαδή για να κάνουν σχεδόν οτιδήποτε άλλο πλην να κοιμηθούν και να φάνε οι κάτοικοι της υπαίθρου πρέπει να κατέβουν στις πόλεις. Δεν υπάρχουν οι υποδομές, τα κονδύλια, οι κρατικές υπηρεσίες, οι αποφάσεις… Σε αρκετά από αυτά μάλιστα δεν έχουν καν λήψη τα κινητά. Θα μου πείτε είναι πρόβλημα αυτό; Η απουσία επικοινωνίας μέσω σύγχρονης τεχνολογίας; Είναι, αν είναι η κορυφή ενός παγόβουνου. Πολλά χωριά έμειναν έξω από τον χάρτη στάσεων των λεωφορείων. Αγροτικά κέντρα υγείας παραμένουν παρά τις υποσχέσεις με σοβαρές ελλείψεις, την ώρα που καλούνται να καλύψουν ανάγκες εκατοντάδων, αν όχι χιλιάδων, ανθρώπων. Το νοσοκομείο της Πόλης Χρυσοχούς για παράδειγμα, που καλύπτει όλα τα χωριά της περιοχής, παρά τις υποσχέσεις παραμένει χωρίς αναγκαία ιατρικά μηχανήματα, χωρίς συγκεκριμένες ιατρικές ειδικότητες. Πλέον χωριά έχουν μείνει χωρίς τράπεζες/ συνεργατικά. Μπορούμε να σας απαριθμήσουμε πολλά προβλήματα που μαστίζουν τους κατοίκους ορεινών περιοχών. Θα τα θυμηθούμε άλλωστε ξανά σύντομα, αφού έπονται ευρωβουλευτικές. Και όμως. Να θυμίσουμε τι έλεγε προεκλογικά ο Νίκος Αναστασιάδης, όχι τώρα, το 2013; «Η μεταρρύθμιση πρέπει να προνοεί την ουσιαστική ενίσχυση των κοινοτικών αρχών με πρόσθετες εξουσίες και πόρους, ώστε να μπορέσουν να βοηθήσουν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής στην ύπαιθρο μέσω της ανάπτυξης και του εκσυγχρονισμού των υποδομών και παράλληλα να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στην ενημέρωση και την επιμόρφωση των κοινοταρχών και των κοινοτικών συμβουλίων και στην αναβάθμιση των δεξιοτήτων των υπαλλήλων των κοινοτήτων». Μεταξύ πολλών άλλων…
