Ξεκινώντας τη συναυλία του, ο αγαπημένος καλλιτέχνης, που ως μόνιμος κάτοικος του χωριού Σταγιάτες, λίγα χιλιόμετρα έξω από τον Βόλο, έζησε από κοντά την καταστροφή, μοιράστηκε με το κοινό τα παρακάτω λόγια:
«Έρχομαι από την καταιγίδα, έρχομαι από την λάσπη, από τον ρημαγμένο παράδεισο, από το Πήλιο. Από τα αποκομμένα χωριά, από τα πεσμένα γεφύρια, τους βουλιαγμένους δρόμους, τα κατεστραμμένα σπίτια, τα γκρεμισμένα. Έρχομαι από τη λάσπη. Από τους πνιγμένους ανθρώπους, τα πνιγμένα ζώα, τα πεσμένα δέντρα.
Από τις κομμένες εθνικές οδούς. Από την κομμένη, την καμένη, την πνιγμένη χώρα μας.
Έρχομαι από τον Βόλο, που ο δήμαρχος της πόλης, πριν από τρεις μέρες -ο ανεκδιήγητος δήμαρχος- ανεβασμένος σε μία μπουλντόζα, φώναζε στην ερημιά -εκεί που δεν υπήρχε άνθρωπος- “Ήρθε το φαΐ και το νερό! Ελάτε να πάρετε!”. Για την κάμερα, κάνοντας προεκλογικό σποτ μπας και τον ξαναψηφίσει κανείς.
Έρχομαι από την χώρα που θα τον ξαναψηφίσουν όμως. Έρχομαι από τη χώρα που ξαναψηφίζουν -δεκαετίες τώρα- όσους μας ρημάζουν. Από τη χώρα χωρίς παιδεία, χωρίς υγεία, χωρίς πολιτισμό, χωρίς πρόβλεψη, χωρίς προετοιμασία, χωρίς πρόνοια, χωρίς έγνοια, χωρίς φροντίδα, χωρίς ευθύνη.
Έρχομαι από τη λάσπη. Και σας ευχαριστώ, μετά τις έντονες, πολύ έντονες ημέρες και νύχτες που είστε σήμερα εδώ. Για να στήσουμε μαζί μια ηλεκτρική γιορτή επάνω στην καταστροφή. “Εκτός τόπου και χρόνου”.
Καλώς βρεθήκαμε. Καλή μοιρασιά, αδέλφια».
