Οι χαλεποί καιροί που βιώνουμε επιτάσσουν όσο ποτέ άλλοτε τη στροφή ή την περαιτέρω εμβάθυνση και σε άλλες μορφές ανάπτυξης, πέρα από τον τουριστική βιομηχανία. Κι εδώ συναντάται ο τομέας της γεωργίας.
Οι Κύπριοι αγρότες της υπαίθρου υπήρξαν και θα μπορούσαν να είναι και σήμερα κινητήριος δύναμη της κυπριακής οικονομίας. Αντ’αυτού βιώνουν τις τελευταίες δεκαετίες την απαξίωση και τον παραγκωνισμό από τα σχέδια του κράτους για ανάπτυξη – αν υπάρχουν σοβαρά μελετημένα σχέδια για κάτι τέτοιο. Και τα αποτελέσματα είναι γνωστά: αστυφιλία, ερήμωση των κοινοτήτων της υπαίθρου κτλ. «Χρειαζόμαστε γεωργία, γιατί χωρίς γεωργία δεν θα υπάρξουμε», τόνισε σε ομιλία του ο Κοινοτάρχης Κυπερούντας, στην εκδήλωση της ΠΡΑΣΙΝΗΣ ΑΣΠΙΔΑΣ για την Ημέρα Περιβάλλοντος, για να προσθέσει ότι «το 30 % της φρουροπαραγωγής της Κύπρου προέρχεται από την Κυπερούντα, σιγά-σιγά όμως τα περιβόλια μένουν αναξιοποίητα». Αυτή τη φωνή, που προβλέπει με οδύνη έναν χαλασμό, το κράτος οφείλει επιτέλους να την αφουγγραστεί.
Η κυπριακή ύπαιθρος έχει την ευλογία να βγάζει από τα σπλάχνα της καθε λογής προϊόντα, αλλά παρ’ όλα αυτά, εξαιτίας της αδιαφορίας και της έλλειψης στρατηγικής από την πολιτική εξουσία στον αγροτικό τομέα μείναμε και εδώ ουραγοί στην κούρσα της ανάπτυξης.
Απαιτούνται άμεσοι στόχοι τώρα:
-Καλύτερες τιμές στα αγροτικά εφόδια για την μείωση κοστους παραγωγής.
-Στήριξη του εμπορίου του πρωτογενούς τομέα. -Δικαιη φορολόγηση και ρυθμίσεις αποπληρωμής αγροτικών δανείων
-Ενημέρωση για νέες καλλιέργειες και μεθόδους αξιοπόιησης προϊόντων
-Ουσιαστικές επιδοτήσεις σε μηχανικό εξοπλισμό και εφόδια.
-Ενημέρωση, κατάρτιση και παροχή κινήτρων σε νέους αγρότες, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η ανεργία που θερίζει.
Τώρα στην κριση, που το έχει ανάγκη ο τόπος, είναι η ευκαιρία να δημιουργήσουμε συνθήκες και προϋποθέσεις για να ξαναζωντανέψει με νέους ανθρώπους η ύπαιθρός μας. Πρόθυμοι επαγγελματίες υπάρχουν. Κρατική στρατηγική υπάρχει;
