Eργαζόμενη γυναίκα που χρησιμοποιεί τροχοκάθισμα, αλλά δεν καταθέτει τα όπλα. Εξακολουθεί να εργάζεται, υποχρεώνεται όμως να πληρώνει €50 ημερησίως μόνο και μόνο για να μεταβαίνει στην εργασία της.
Ανάλογα με τις ημέρες εργασίας, το κόστος μπορεί να φθάσει τα €300 την εβδομάδα και περίπου τα €1.300 το μήνα. Την ίδια στιγμή, το επίδομα διακίνησης που λαμβάνει ανέρχεται σε μόλις €100.
Παρόμοιες δυσκολίες αντιμετωπίζουν πολλοί ηλικιωμένοι, άτομα με αναπηρίες και άνθρωποι με σοβαρά προβλήματα υγείας, οι οποίοι είναι κλινήρεις ή δυσκολεύονται να μετακινηθούν.
Αρκετοί υποχρεώνονται να αναβάλλουν ή ακόμη και να ακυρώνουν προγραμματισμένα ραντεβού σε γιατρούς, νοσοκομεία και διαγνωστικά κέντρα, επειδή αδυνατούν να καλύψουν το κόστος μεταφοράς τους.
«Πρόκειται για ένα σοβαρό πρόβλημα, το οποίο αντιμετωπίζουν πολλοί άνθρωποι στην Κύπρο», ανέφερε ο εκπρόσωπος Τύπου του Συνδέσμων Ασθενών Κύπρου, κύριος Δημήτρης Λαμπριανίδης.
Όπως τόνισε, «για ένα άτομο με αναπηρία που χρειάζεται να μεταβαίνει στην εργασία του, προκειμένου να παραμείνει ενεργός πολίτης, αλλά και για έναν ασθενή που χρειάζεται να πραγματοποιεί συχνές επισκέψεις σε γιατρό ή να υποβάλλεται σε εξετάσεις ή θεραπεία, η συνολική δαπάνη γίνεται σε πολλές περιπτώσεις δυσβάστακτη».
Τα άτομα αυτά, εξήγησε ο κ. Λαμπριανίδης, δεν μπορούν να μεταφερθούν με συμβατικό ιδιωτικό αυτοκίνητο λόγω της κατάστασής τους.
Ως εκ τούτου, υποχρεώνονται να αγοράζουν ιδιωτικά υπηρεσίες μεταφοράς, χρησιμοποιώντας ειδικά διαμορφωμένα οχήματα που ανταποκρίνονται στις ανάγκες τους.
Το κόστος, ωστόσο, είναι ιδιαίτερα υψηλό και μπορεί να ξεπεράσει τα €60 για μετακινήσεις εντός πόλης και τα €150 για διαδρομές εκτός πόλης.
«Εύκολα αντιλαμβάνεται κάποιος ότι πολλές οικογένειες αδυνατούν να διαθέσουν τα ποσά αυτά, με αποτέλεσμα να αναβάλλονται ή ακόμη και να ακυρώνονται αναγκαίες επισκέψεις και θεραπείες. Η χρήση ασθενοφόρων από ασθενείς που θα μπορούσαν να εξυπηρετηθούν με διαφορετικό τρόπο απλώς επιβαρύνει την Υπηρεσία Ασθενοφόρων και την προνοσοκομειακή φροντίδα. Σε περιπτώσεις ατόμων με αναπηρίες που παραμένουν στην αγορά εργασίας, πολλές φορές το κόστος της μετακίνησής τους είναι μεγαλύτερο από τον ίδιο το μισθό τους», ανέφερε.
«Εάν θέλουμε πραγματικά να μιλούμε για καθολική και ισότιμη πρόσβαση στις υπηρεσίες Υγείας, αλλά και για ισονομία μεταξύ των πολιτών», συνέχισε ο εκπρόσωπος Τύπου της ΟΣΑΚ, «η Πολιτεία και οι αρμόδιοι φορείς πρέπει να δημιουργήσουν έναν μηχανισμό, όπως ασθενοφόρα διακομιδής ή επιδότηση του κόστους μεταφοράς. Ο μηχανισμός αυτός θα πρέπει να καλύπτει ασθενείς οι οποίοι, λόγω ηλικίας, αναπηρίας ή κατάστασης της υγείας τους, δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν συμβατικό όχημα ή δημόσια συγκοινωνία, καθώς και τα άτομα που δίνουν καθημερινά το δικό τους αγώνα για να παραμείνουν στην αγορά εργασίας».
Η Οργάνωση Παραπληγικών Κύπρου, πρόσθεσε, έχει εδώ και καιρό καταθέσει συγκεκριμένη πρόταση στα αρμόδια υπουργεία.
«Πρόκειται για μια υπηρεσία η οποία λειτουργεί στο εξωτερικό και εξυπηρετεί χιλιάδες ανθρώπους που την έχουν ανάγκη. Στην Κύπρο θα μπορούσε να καλύψει ένα τεράστιο κενό που παρατηρείται στις δημόσιες μεταφορές».
Σύμφωνα με τον κ. Λαμπριανίδη, το δυναμικό των ταξί θα μπορούσε να ενισχυθεί με ειδικά οχήματα, ικανά να μεταφέρουν άτομα σε τροχοκάθισμα χωρίς να μειώνεται η χωρητικότητά τους για τους υπόλοιπους επιβάτες.
«Στο εξωτερικό υπάρχουν οχήματα μεσαίου μεγέθους, τα οποία διαθέτουν πέντε θέσεις επιβατών, όπως τα συμβατικά οχήματα, και επιπλέον μία θέση για άτομο σε τροχοκάθισμα στο πίσω μέρος».
Το κόστος αγοράς τέτοιων οχημάτων δεν είναι απαγορευτικό, είπε ο εκπρόσωπος της ΟΣΑΚ, προσθέτοντας ότι «με μια ουσιαστική χορηγία προς τον ιδιωτικό τομέα, ως μέτρο ενθάρρυνσης, θα μπορούσαμε να αποκτήσουμε προσβάσιμα οχήματα για όλους τους πολίτες».
GREEN PRESS CYPRUS.NEWS
