Οι πολύχρωμοι κοραλλιογενείς ύφαλοι του πλανήτη ασπρίζουν με ανησυχητική ταχύτητα. Τα διαστήματα ηρεμίας ανάμεσα στα μεγάλα επεισόδια λεύκανσης έχουν περιοριστεί τόσο πολύ, ώστε τα κοράλλια δεν διαθέτουν πλέον τον απαραίτητο χρόνο για να ανακάμψουν.
Νέα διεθνής μελέτη προειδοποιεί ότι η κάλυψη των θαλασσών από σκληρά κοράλλια βρίσκεται αισθητά κάτω από τα φυσιολογικά επίπεδα και κινδυνεύει να ακολουθήσει μια μη αναστρέψιμη πορεία υποχώρησης. Οι επιστήμονες περιγράφουν μια «σκάλα παρακμής». Έπειτα από κάθε θαλάσσιο καύσωνα τα κοράλλια χάνουν ένα μέρος της έκτασής τους, ανακτούν ένα μικρό ποσοστό όταν οι συνθήκες βελτιώνονται και στη συνέχεια δέχονται ένα νέο πλήγμα προτού ολοκληρωθεί η αποκατάστασή τους.
Τι είναι η λεύκανση των κοραλλιών
Τα κοράλλια είναι ζωντανοί οργανισμοί που διατηρούν μια εξαιρετικά σημαντική σχέση με μικροσκοπικά φύκη τα οποία ζουν μέσα στους ιστούς τους. Αυτά τα φύκη τούς προσφέρουν μεγάλο μέρος της τροφής τους μέσω της φωτοσύνθεσης και παράλληλα χαρίζουν στους υφάλους τα χαρακτηριστικά ζωηρά χρώματά τους. Όταν όμως η θερμοκρασία του νερού αυξάνεται υπερβολικά, τα κοράλλια υφίστανται θερμικό στρες και αποβάλλουν τα φύκη. Τότε χάνουν το χρώμα τους και γίνεται ορατός ο λευκός σκελετός που βρίσκεται κάτω από τους σχεδόν διάφανους ιστούς τους. Ένα λευκασμένο κοράλλι δεν είναι απαραιτήτως νεκρό. Έχει όμως χάσει την κύρια πηγή ενέργειάς του, γίνεται περισσότερο ευάλωτο σε ασθένειες και δυσκολεύεται να αναπτυχθεί και να αναπαραχθεί. Εάν η θερμοκρασία του νερού υποχωρήσει εγκαίρως, μπορεί να υποδεχθεί ξανά τα φύκη και σταδιακά να ανακάμψει. Εάν το θερμικό στρες επιμείνει, αυξάνεται σημαντικά ο κίνδυνος να πεθάνει.
Από τις δεκαετίες στα πέντε χρόνια
Στο παρελθόν, ανάμεσα σε δύο μεγάλα επεισόδια λεύκανσης μπορούσαν να μεσολαβήσουν ακόμη και δεκαετίες. Το χρονικό αυτό διάστημα επέτρεπε στους υφάλους να αποκαταστήσουν τις ζημιές, να αναπτύξουν νέα κοράλλια και να επαναφέρουν τη θαλάσσια ζωή που εξαρτάται από αυτούς. Σήμερα τα μεγάλα επεισόδια εμφανίζονται περίπου κάθε πέντε ή έξι χρόνια, ενώ σε ορισμένες περιοχές το επόμενο κύμα ζέστης φτάνει πολύ νωρίτερα. Η συχνότητά τους έχει ουσιαστικά διπλασιαστεί, περιορίζοντας δραματικά το παράθυρο ανάκαμψης. Η νέα έκθεση του Παγκόσμιου Δικτύου Παρακολούθησης Κοραλλιογενών Υφάλων αποτελεί τη μεγαλύτερη σχετική αξιολόγηση που έχει πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα. Βασίζεται σε 21,1 εκατομμύρια παρατηρήσεις από 87.299 έρευνες, οι οποίες έγιναν σε 36.886 σημεία περισσότερων από 120 χωρών και περιοχών. Σύμφωνα με το Reuters, τα στοιχεία περισσότερων από τεσσάρων δεκαετιών δείχνουν ότι η άνοδος της θερμοκρασίας των ωκεανών έχει μετατρέψεικοραλλιογενείς ύφαλοι τη λεύκανση από ένα περιστασιακό φαινόμενο σε μια επαναλαμβανόμενη παγκόσμια απειλή.
